Opodatkowanie pracy za granicą
2001-03-20 07:00:00
Reklama:
Opodatkowanie pracy za granicą
Wynagrodzenia pracowników wykonujących pracę na terytorium drugiego państwa po przekroczeniu okresu 183 dni w danym roku podatkowym będą podlegać opodatkowaniu w państwie, w którym wykonywana jest praca. W Polsce będzie miała natomiast zastosowanie odpowiednia metoda unikania podwójnego opodatkowania. Stanowisko takie zajął Minister Finansów w postanowieniu z dnia 22.01.2007 r. nr DD4-033-01542/JP/06/3885
Podatnik w zapytaniu co do opodatkowania dochodów swoich pracowników uzyskiwanych w innych państwach wyjaśnił, że są oni polskimi rezydentami podatkowymi zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę. Oddelegowani oni są do różnych państw, w szczególności: Niemiec, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii, Austrii i Francji. Pracownicy wykonują swoją pracę za granicą, gdzie podlegają opodatkowaniu zgodnie z prawem podatkowym danego państwa oraz z uwzględnieniem zawartych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Znany jest też okres pobytu pracownika w danym państwie i często przekracza 183 dni w roku kalendarzowym. Podatnik uważa, iż jeśli z góry wiadomo, że pobyt pracowników na terytorium państw, w których wykonują oni pracę przekroczy 183 dni w roku, całość wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika, należnego za pracę na terytorium drugiego państwa, zostanie opodatkowana w państwach, w których praca ta jest wykonywana. Ponadto zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania w przypadku, gdy osoba posiadająca miejsce zamieszkania na terytorium Polski uzyskuje dochód, który zgodnie z postanowieniami tych umów, może zostać opodatkowany w umawiających się z Polską państwach, Polska zwolni taki dochód od opodatkowania lub zezwoli na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków zapłaconych w państwie oddelegowania. Na podstawie takiego stanu faktyczne Ministerstwo Finansów zajęło następujące stanowisko:
„(…)Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. - w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 4a cytowanej ustawy przepis art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Opodatkowanie pracy za granicą
Stosownie do art. 15 ust. 2 polsko - niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
W myśl art. 15 ust. 1 polsko - brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 16 grudnia 1976 r. wynagrodzenia za pracę i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, mogą być opodatkowane tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 polsko - brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej wykonywanej na terenie drugiego Umawiającego się Państwa, mogą być opodatkowane tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie łącznie nie dłużej niż 183 dni podczas danego roku podatkowego i
wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma w tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby, i
wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
Opodatkowanie pracy za granicą
Zgodnie z art. 14 ust. 2 polsko - brytyjskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lipca 2006 r. bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i
wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 polsko - austriackiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Stosownie do art. 15 ust. 2 polsko - austriackiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w danym roku podatkowym i
wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
W myśl art. 15 ust. 1 polsko - francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie.
Opodatkowanie pracy za granicą
Stosownie do art. 15 ust. 2 polsko - francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenia, jakie osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej na terenie drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie podczas jednego lub kilku okresów, nie przekraczających łącznie 183 dni w danym roku podatkowym,
wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby,
wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
Biorąc pod uwagę wymienione powyżej przepisy prawa Minister Finansów stwierdza, iż jeśli przesłanki określone odpowiednio w art. 15 ust. 2 ww. umów lub w art. 14 ust. 2 polsko - brytyjskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski wynagrodzenie z tytułu pracy najemnej wykonywanej za granicą będzie podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
W przeciwnym przypadku, tj. gdy powyższe warunki nie zostaną spełnione łącznie wynagrodzenia otrzymane za tę pracę mogą być opodatkowane w obu państwach, a w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować określoną w danej umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania:
w przypadku Niemiec będzie miała zastosowanie metoda określona w art. 24 ust. 2 lit. a) polsko - niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (wyłączenie z progresją),
w przypadku Zjednoczonego Królestwa będzie miała zastosowanie metoda określona w art. 22 ust. 1 lit. a) polsko - brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 16 grudnia 1976 r. (proporcjonalne zaliczenie) albo w art. 22 ust. 2 lit. a) i c) konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lipca 2006 r. (wyłączenie z progresją),
w przypadku Austrii będzie miała zastosowanie metoda określona w art. 24 ust. 1 lit. a) polsko - austriackiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (proporcjonalne zaliczenie),
w przypadku Francji będzie miała zastosowanie metoda określona w art. 23 ust. 1 lit. a) polsko - francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (wyłączenie z progresją).
Biorąc pod uwagę powyżej przedstawione przepisy prawa oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku Minister Finansów stwierdza, iż zgodnie z postanowieniami ww. umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wynagrodzenia pracowników wykonujących pracę na terytorium drugiego państwa po przekroczeniu okresu 183 dni w danym roku podatkowym/ w okresie dwunastu miesięcy będą podlegać opodatkowaniu w państwie, w którym wykonywana jest praca. W tej sytuacji w Polsce będzie miała zastosowanie odpowiednia metoda unikania podwójnego opodatkowania.
Mając powyższe na uwadze, Minister Finansów postanowił jak w sentencji.
Na powyższe rozstrzygnięcie nie ma wpływu zmiana art. 3 ust. 1 oraz art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. (…)”
2001-03-20 07:00:00
Reklama:
Opodatkowanie pracy za granicą
Wynagrodzenia pracowników wykonujących pracę na terytorium drugiego państwa po przekroczeniu okresu 183 dni w danym roku podatkowym będą podlegać opodatkowaniu w państwie, w którym wykonywana jest praca. W Polsce będzie miała natomiast zastosowanie odpowiednia metoda unikania podwójnego opodatkowania. Stanowisko takie zajął Minister Finansów w postanowieniu z dnia 22.01.2007 r. nr DD4-033-01542/JP/06/3885
Podatnik w zapytaniu co do opodatkowania dochodów swoich pracowników uzyskiwanych w innych państwach wyjaśnił, że są oni polskimi rezydentami podatkowymi zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę. Oddelegowani oni są do różnych państw, w szczególności: Niemiec, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii, Austrii i Francji. Pracownicy wykonują swoją pracę za granicą, gdzie podlegają opodatkowaniu zgodnie z prawem podatkowym danego państwa oraz z uwzględnieniem zawartych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Znany jest też okres pobytu pracownika w danym państwie i często przekracza 183 dni w roku kalendarzowym. Podatnik uważa, iż jeśli z góry wiadomo, że pobyt pracowników na terytorium państw, w których wykonują oni pracę przekroczy 183 dni w roku, całość wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika, należnego za pracę na terytorium drugiego państwa, zostanie opodatkowana w państwach, w których praca ta jest wykonywana. Ponadto zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania w przypadku, gdy osoba posiadająca miejsce zamieszkania na terytorium Polski uzyskuje dochód, który zgodnie z postanowieniami tych umów, może zostać opodatkowany w umawiających się z Polską państwach, Polska zwolni taki dochód od opodatkowania lub zezwoli na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków zapłaconych w państwie oddelegowania. Na podstawie takiego stanu faktyczne Ministerstwo Finansów zajęło następujące stanowisko:
„(…)Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. - w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 4a cytowanej ustawy przepis art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Opodatkowanie pracy za granicą
Stosownie do art. 15 ust. 2 polsko - niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
W myśl art. 15 ust. 1 polsko - brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 16 grudnia 1976 r. wynagrodzenia za pracę i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, mogą być opodatkowane tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 polsko - brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej wykonywanej na terenie drugiego Umawiającego się Państwa, mogą być opodatkowane tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie łącznie nie dłużej niż 183 dni podczas danego roku podatkowego i
wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma w tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby, i
wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
Opodatkowanie pracy za granicą
Zgodnie z art. 14 ust. 2 polsko - brytyjskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lipca 2006 r. bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i
wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 polsko - austriackiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Stosownie do art. 15 ust. 2 polsko - austriackiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w danym roku podatkowym i
wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
W myśl art. 15 ust. 1 polsko - francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie.
Opodatkowanie pracy za granicą
Stosownie do art. 15 ust. 2 polsko - francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenia, jakie osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej na terenie drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
odbiorca przebywa w drugim Państwie podczas jednego lub kilku okresów, nie przekraczających łącznie 183 dni w danym roku podatkowym,
wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby,
wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
Biorąc pod uwagę wymienione powyżej przepisy prawa Minister Finansów stwierdza, iż jeśli przesłanki określone odpowiednio w art. 15 ust. 2 ww. umów lub w art. 14 ust. 2 polsko - brytyjskiej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski wynagrodzenie z tytułu pracy najemnej wykonywanej za granicą będzie podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
W przeciwnym przypadku, tj. gdy powyższe warunki nie zostaną spełnione łącznie wynagrodzenia otrzymane za tę pracę mogą być opodatkowane w obu państwach, a w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować określoną w danej umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania:
w przypadku Niemiec będzie miała zastosowanie metoda określona w art. 24 ust. 2 lit. a) polsko - niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (wyłączenie z progresją),
w przypadku Zjednoczonego Królestwa będzie miała zastosowanie metoda określona w art. 22 ust. 1 lit. a) polsko - brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 16 grudnia 1976 r. (proporcjonalne zaliczenie) albo w art. 22 ust. 2 lit. a) i c) konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lipca 2006 r. (wyłączenie z progresją),
w przypadku Austrii będzie miała zastosowanie metoda określona w art. 24 ust. 1 lit. a) polsko - austriackiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (proporcjonalne zaliczenie),
w przypadku Francji będzie miała zastosowanie metoda określona w art. 23 ust. 1 lit. a) polsko - francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (wyłączenie z progresją).
Biorąc pod uwagę powyżej przedstawione przepisy prawa oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku Minister Finansów stwierdza, iż zgodnie z postanowieniami ww. umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wynagrodzenia pracowników wykonujących pracę na terytorium drugiego państwa po przekroczeniu okresu 183 dni w danym roku podatkowym/ w okresie dwunastu miesięcy będą podlegać opodatkowaniu w państwie, w którym wykonywana jest praca. W tej sytuacji w Polsce będzie miała zastosowanie odpowiednia metoda unikania podwójnego opodatkowania.
Mając powyższe na uwadze, Minister Finansów postanowił jak w sentencji.
Na powyższe rozstrzygnięcie nie ma wpływu zmiana art. 3 ust. 1 oraz art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. (…)”